ครูสาวสุดทนโดนโจรงัดบ้านพักครูถึง 6 ครั้ง

เรื่องนี้ได้รับการแชร์ผ่านเฟสบุ๊คมามากมาย เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจกับคุณครูสาวท่านหนึ่งที่โดนโจรงัดบ้าน ขโมยของในบ้านพักครูถึง 6 ครั้งตลอดการมาทำงานที่ โรงเรียนแห่งหนึ่งใน ตำบลโนนปอแดง อำเภอผาขาว จังหวัดเลย จนเธอต้องออกมาโพสต์ระบายในเฟสบุ๊คส่วนตัว ดังนี้

อยากให้อ่านเสียสละเวลาอ่านความรู้สึกของครูบ้านนอกที่ต้องเจอกับเหตุการณ์ในชีวิตข้าราชการครูค่ะ
ครั้งที่2ที่ได้แจ้งความ จึงมีรูปถ่ายเป็นพยานว่ามันแย่มาก ครั้งแรกที่มาอยู่โรงเรียนนี้โจรผู้ชายมาตอนตี4กว่า
เดินเลาะแงะดึงประตูหลังบ้านเพื่อให้ประตูเปิด เข้าไม่ได้ มันมาใหม่วันต่อมาครั้งที่2มาเคาะประตูหน้าบ้านพักแต่ไม่มีเสียงเรียกเวลาประมาณ 4 ทุ่มกว่าไม่เปิดให้ขโมยปาก้อนหินขึ้นไปบนหน้าห้อง

เช้าเรารายงานผอ.ด้วยวาจาและท่านก็ให้คนมารื้อห้องครัวห้องน้ำรื้อที่จอดรถหน้าบ้านและหลังบ้านเหลือแค่ตัวบ้าน คิดว่าเงียบไปแล้วแต่มันมารอบที่ 3 คราวนี้เวลา6  ทุ่มกว่าได้ยินเสียงมันคุยกันตกลงว่าปีน รีบลุกจากที่นอนโทรหาครูวานิช
ทั่งที่ไม่มีสัญญาณพยามเดินหาสัญญาณโทรศัพท์โทรหาผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน โจรมันวิ่งกลับมาอีกครั้งเพราะรู้แล้วว่าไม่มีใครมาช่วยสัญญาณโทรศัพท์ไม่มีในวินาทีนั้นวิ่งขึ้นบ้านไปนึกได้รีบเอาประทัดมาจุดและเปิดประตูหน้าห้องบนห้องนอนชั้น2 ขว้างใส่โจรที่กำลังวิ่งกลับมาไม่รู้จุดประทัดได้ยังไงทั้งๆที่กลัว จุดไปสามลูกประทัดสามเหลี่ยมดังขนาดไหน

ไม่มีชาวบ้านมาดู รึมาช่วยสักคนแต่โจรมันไม่ได้ไปไหนมันวิ่งกลับมาอีกครั้งแอบซุ่มรอข้างอาคารป.1ใกล้บ้านพักครู
คงรู้ว่าเราไม่มีปืนจริงๆ มือกดโทรศัพท์พยามโทรและในที่สุดคุณครูวาณิชก็มาข้างโรงเรียนขับรถผ่านป่าข้าวโพดเข้ามา และผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านก็ตามหลังมาเราสู้รบกับโจร2คนเกือบ 30 นาที

มาช้าโจรได้ยินเสียงรถมันวิ่งเข้าในหมู่บ้านหมาเห่าตามรายทางที่มันวิ่งผ่าน ถ้าเราเป็นอะไรไปคงตายไปแล้วแต่ครั้งนี้ผอ.ก็ไม่ได่ให้แจ้งความเพราะกลัวเป็นนักเรียน 3ครั้งที่ไม่ได้แจ้งความ

และครั้งที่4 มันงัดบ้านรื้อข้าวของขโมยเสื้อผ้าไปอีกครั้งไปแจ้งความกลับกลายเป็นลงบันทึกประจำวันรึไม่เราไม่รู้เพราะเรื่องเงียบ

จนเดือนตุลาคม2557 ที่ผ่านมาช่วงปิดเทอมวันที่ 13 ตุลาคม 2557มันมาพังทุกอย่างขโมยเข้าตรงช่องกระจกห้องน้ำ ขโมยเสื้อผ้าชุดชั้นในไปเยอะมากไปแจ้งความอีกครั้งคราวนี้ได้แจ้งความจริงๆไม่ใช่ลงบันทึกประจำวันแล้วเงียบหาย แต่ก็จับขโมยไม่ได้กลายเป็นมีปัญหากับชาวบ้านทั้งตำรวจทั้งโรงเรียน

เพราะการปกป้องขโมยไม่มีหลักฐานแน่ชัด

และต้นปีนี้เราก็เจออีกครั้งอย่างที่โพสคะ ถามว่าถ้าเพื่อนๆพี่ๆเป็นหนึ่งจะอดทนไหมกับการพักบ้านพักครูคนเดียวนอนคนเดียว ตกเย็นใช้ชีวิตลำพัง นอนต้องระวังทุกคืนไม่เคยหลับสนิทซักคืนถ้าไม่ได้กลับไปนอนบ้านเมืองเลย ผู้หญิงค่ะมีความรู้สึก มีหัวใจเหมือนกัน อดทนได้ถึงจะกลัว ประสบการณ์สอนให้รู้ว่าชีวิตถ้าตื่นมาตอนเช้าแล้วยังมีลมหายใจแสดงว่ายังมีชีวิตต่อไป

เป็นเรื่องที่น่าเห็นใจครับ บ้านพักครู ก็อย่างที่เราๆรู้กันอยู่ ถ้าไม่พังลงเพราะลม ก็คงพังลงเพราะปลวก อาชีพเราเป็นอาชีพที่ต้องเสียสละ (ไปถึงไหน) //

แอดมินรู้สึกได้เลย ครูบ้านนอกเหมือนกัน ช่วยๆแชร์ไปให้ถึง หน่วยเหนือได้รับทราบบ้างเถิด สู้ๆ นะครับคุณครูเป็นกำลังใจให้ …

ที่มา : https://www.facebook.com/hathairat.chaichana

=ร่วมแสดงความเห็นอย่างสร้างสรรค์=

แท็ก
แสดงเพิ่มเติม
Close

ตรวจพบโปรแกรมบล็อคโฆษณา

ได้โปรดสนับสนุนเราด้วยการอนุญาติให้โฆษณาแสดงเถอะจ้ะ เพราะมันคือค่าน้ำชากาแฟของเรา